RSS

King of Tokyo

27 Wrz

King of Tokyo to imprezowa gra kościana. Grę stworzył Richard Garfield. Została wydana przez iello. Można w nią grać od 2 do 6 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę, kostki (czarne i zielone), karty, znaczniki (dymu, naśladowania, pomniejszenia i trucizny), plansze potworów, figurki potworów, plastikowe podstawki, kostki energii oraz instrukcję.

Plansza jest niewielka i przedstawia Tokio. Wykonanie jest ciekawe.

Kości k6 mają wartości od 1 do 3 oraz symbole serca, łapy i błyskawicy. Sześć jest czarnych, natomiast dwie zielone.

Karty są wykonane dobrze. Rysunki idealnie odpowiadają klimatowi gry. Opisy są klarowne – w języku angielskim.

Znaczniki (dymu, naśladowania, pomniejszenia i trucizny) to niewielkie okrągłe tekturowe żetony.

Każdy z potworów ma swoją planszę. Na planszy znajdują się przesuwane punkty – zwycięstwa (po lewej) i życia (po prawej). Mechanizm jest bardzo wygodny i czytelny dla wszystkich grających. Każdy potwór ma swoją figurkę i podstawkę do niego.

Kostki energii to niewielkie przezroczyste zielone sześciany. Bardzo fajny element tej gry.

Instrukcja jest zwięzła. Wszystko jest dobrze wytłumaczone. Po przeczytaniu można od razu przystąpić do gry.

Wymiary pudełka: długość – 25,5 cm, szerokość – 25,5 cm, wysokość 6,5 cm. W środku znajduje się wypraska. Karty mieszczą się tylko bez koszulek (z koszulkami trzeba wyjąć wypraskę), wszystkie części gry mają swoje miejsce. Znaczniki chowa się trudno.

Cel gry

Każdy z graczy wybiera swojego potwora, a następnie próbuje zabić pozostałe potwory. Jeżeli to mu się nie uda, to może zniszczyć Tokio – wtedy też wygra. Rzucając kostkami wybiera się najbardziej korzystne układy w danym momencie.

Rozgrywka

Na początku każdy wybiera potwora i ustawia punkty życia na 10, a punkty zwycięstwa na 0. Plansza reprezentuje Tokio (na początku jest ona pusta).

Po przetasowaniu kart wykłada się trzy na środek. Reszta tworzy stos kart.

Rozkłada się także kostki energii.

Grę rozpoczyna osoba, która wyrzuci sześcioma kostkami najwięcej ataku (łapek). Kostki zbudowane są z pól 1, 2, 3, łap (atak), błyskawicy (energia) i serca (życie).

Zawodnik rozpoczyna turę od rzucania kośćmi. Poza pierwszym rzutem sześcioma kostkami może przerzucić układ dwa razy (ale nie musi).

Następnie następuje używanie kostek.

Każda łapa oznacza atak – jeżeli potwór stoi w Tokio atakuje wszystkie potwory, które stoją poza Tokio. W sytuacji, gdy znajduje się poza Tokio atakuje potwory zajmujące Tokio. Każdy atak to zabranie jednego punktu życia. W sytuacji, gdy jakiś potwór zejdzie z punktami życia na 0, wtedy ginie i odpada z gry. Wyjątkiem dla wyrzucenia ataku jest pierwsza tura, kiedy to wyrzucana łapa decyduje o wejściu do Tokio. Gdy któryś z potworów zdecyduje się opuścić Tokio, wtedy potwór atakujący go zajmuje jego miejsce.

Każde serce oznacza leczenie punktu życia. Punktów życia nie można mieć więcej niż 10 – poza szczególnymi przypadkami.Gdy potwór stoi w Tokio nie może się leczyć.

Każda błyskawica oznacza jedną kostkę energii. Za kostki można kupować karty lub zmieniać ich układy na stole.

Wyrzucenie trzech takich samych cyfr (trzech jedynek – oznacza zdobycie 1 punktu zwycięstwa; trzech dwójek – 2 punktów zwycięstwa, trzech trójek – 3 punktów zwycięstwa). Czwarta identyczna kostka oznacza jeden punkt więcej.

Kolejną częścią tury jest zakup kart (można je kupić tylko w swojej turze) – jest to możliwość opcjonalna. Karty kupuje się za kostki energii (każda karta ma napisaną cenę zakupu). Istnieje także możliwość zrzucenia trzech kart, które są widoczne na stole, za dwie kostki energii.

Punkty zwycięstwa zdobywa się wyrzucając trzy lub cztery takie same cyfry. Jeżeli zaczyna się swoją turę stojąc w Tokio zdobywa się dwa punkty, natomiast za wejście do Tokio – 1 punkt zwycięstwa. Punkty zwycięstwa można także zdobyć używając kart. Kartami można także zabrać innym potworom ich punkty zwycięstwa. Grę wygrywa się, gdy zdobędzie się 20 punktów zwycięstwa (lub zostanie się ostatnim żyjącym potworem).

W rozgrywce ważnym elementem są karty. Przy posiadaniu odpowiednich kart można tworzyć bardzo mocne układy, które pomagają w wygraniu rozgrywki.

Podsumowanie

Gra jest prosta do wytłumaczenia. Może w nią zagrać każdy. Rozgrywka oparta jest na odrobinie szczęścia i wyborach co do rzucanych wartości / symboli na kostkach. Występują zwroty akcji – najczęściej za sprawą kart. Jest to wyśmienita gra z serii lekkich. Jedna rozgrywka trwa około 20-30 minut.

Plusy:
– emocje,
– płynność rozgrywki,
– nie ma różnicy, czy gra się w 2 osoby, czy w 6 osób,
– szybkość rozgrywki,
– można potraktować ją jako grę imprezową, albo “danie główne”,
– ciekawe opcje wygranej – karty mocno zwiększają szansę na sukces.

Minusy:
– każdy z graczy musi znać choć trochę angielski,
– w trakcie rzucania kostkami jest bardzo głośno,
– wypraska w pudełku wydaje się bardzo dobra, ale jeżeli chcecie schować karty w koszulki, to trzeba będzie ją wyrzucić; dodatkowo ciężko chowa się znaczniki.

Ogółem: 8,89
Grywalność: 10/10
Interakcja: 9/10
Decyzyjność: 8/10
Składniki gry: 10/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Trudność: 5/10

Reklamy
 

Tagi:

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: