RSS

Na Chwałę Rzymu

07 List

Na Chwałę Rzymu (Glory To Rome) to strategiczna gra karciana, w której wykurzystuje się budowanie kombinacji kart. Gracze rozbudowują swoje miasta oraz swoją klientelę, jak również starają się zwiększyć zasobność swoich skarbców. Grę stworzył Carl Chudyk. Została wydana w wersji polskiej przez Boat City. Można w nią grać od 2 do 5 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: plansze (obozów i legionisty), karty (rozkazów, placów miejskich, senatorów, placów budowy, przywódcy i premii kupieckich)  i instrukcję.

Plansze obozów są dwustronne, mają fajną grafikę, ale są wykonane na miękkiej podkładce. Trzeba na nie uważać w czasie gry.

Karty mają przepiękne grafiki i są wykonane bardzo dobrze. Bez problemu mieszczą się w pudełku z koszulkami.

Instrukcja powoduje, że gra wygląda na znacznie trudniejszą niż jest w rzeczywistości. Jest w niej wszystko wytłumaczone. Warto ją mieć pod ręką w czasie rozgrywki.

Wymiary pudełka: długość – 28 cm, szerokość – 19 cm, wysokość 6,5 cm. W środku znajduje się dużo wolnego miejsca.

Cel gry

W trakcie rozgrywki gracze stają się patrycjuszami i podejmują się zadania odbudowy Rzymu. Poprzez wznoszenie budynków i powiększanie skarbca na końcu gry dochodzi się do tego, kto wniósł największy wkład w rozbudowę miasta.

Rozgrywka

Na początku każdy z graczy otrzymuje planszę obozu. Plansza legionisty powinna zostać położona w taki sposób, aby była dostępna dla każdego z grających. Na środku kładzie się place budowy – bliskich placów budowy z każdego rodzaju jest tyle, ilu graczy, natomiast pozostałe są odległymi placami budowy.

Z talii odrzuca się „Plac miejski” z napisem „wariant klasyczny”. Każdy z graczy dostaje następnie, po poprzednim potasowaniu, po 4 zakryte karty. Piątą kartą jest karta senatora (pozostałe karty senatorów układa się w odkrytym stosie). Jest to początkowa ręka gracza.

Graczem rozpoczynającym jest ten, który wyciągnie pierwszą w kolejności kartę rozkazu. Jeżeli są remisy, to rozstrzyga się je do skutku. Wszystkie odkryte karty kładzie się na środku – tworzą one początkową pulę. Karty będące w puli stają się materiałami budowlanymi i klientami.

Gra podzielona jest na rundy, w których gracz będący przywódcą może dobrać karty (wtedy następuje koniec tej rundy) albo wybiera rolę, którą będzie wykonywać. Następnie pozostali gracze mają do wyboru wykonywać tę rolę (kładąc taką samą kartę lub senatora lub dwóch identycznych kart, które staną się senatorem – petycja) – nazwane podążaniem, albo dobierają karty – myślenie (dobranie senatora lub tyle kart rozkazów aby uzupełnić „rękę” lub przy przekroczeniu limitu „ręki” dobranie jednej karty rozkazu). Po tym, jak wszyscy zdecydują się co robią rozgrywa się zagrane akcje w kolejności. Co do wykonywania akcji, to nie ma obowiązku ich wykonywania. Po zakończeniu tury wszystkie zagrane karty rozkazów trafiają do puli.

Dla rozjaśnienia warto skupić się na tym, że cały mechanizm gry oparty jest na zagrywaniu odpowiednich roli. Jest tutaj: patron (dodanie karty z puli jako klienta do swojej klienteli – maksymalna liczba klientów równa jest jego punktom wpływów oraz ewentualnym premiom wynikającym z wybudowanych budynków), tragarz (umieszczenie w składzie budowlanym karty z puli), cieśla (umieść przed sobą kartę z ręki jako fundament lub dodaj do obiektu materiał budowlany z ręki), murarz (umieść przed sobą kartę z ręki jako fundament lub dodaj do obiektu materiał budowlany ze swojego składu budowlanego), legionista (zażądaj materiału budowlanego od siedzących obok ciebie przeciwników oraz pasującego materiału budowlanego z puli i umieść je w swoim składzie budowlanym – patrz opis poniżej), kupiec (umieść w skarbcu materiał budowlany ze składu budowlanego – po przeniesieniu do skarbca już nikt (!) nie może zaglądać do zawartości skarbca – maksymalna ilość skarbów równa jest jego punktom wpływów).

Posiadana klientela umożliwia wykorzystanie danej roli tyle razy, ilu posiada się danych klientów. W niektórych przypadkach posiadając odpowiednich klientów można „myśleć”, zamiast podążać za przywódcą, a i tak wykona się daną akcję.

Fundament to odpowiedni plac budowy. Do wybudowania bliskiego placu budowy wystarcza wykonanie jednej akcji cieśli lub murarza. Do wybudowania dalekiego placu budowy potrzebne jest wykonanie dwóch akcji cieśli lub murarza. Nie można położyć karty rozkazu jako fundamentu, jeżeli nie ma już odpowiedniego rodzaju placu budowy, albo gracz zagrywający fundament posiada już rozpoczęty lub ukończony obiekt o tej samej nazwie. Każdy fundament posiada wartość, która warunkuje, ile musi zostać dodanych do niego materiałów budowlanych, aby został zakończony. Po zakończeniu budowy fundament trafia pod górną część planszy obozu – zwiększają się punkty wpływów. Gracz może korzystać z funkcji obiektu (działa to od razu po zbudowaniu).

Zagrywając legionistę jako kartę rozkazu wykonuje się następujące czynności: gracz wykonujący akcję kładzie swoje karty zakryte na planszy legionisty oprócz karty z rodzajem materiału budowlanego, którego będzie żądał; bierze z puli pasujący materiał (jak tam jest) i kładzie w swoim składzie budowlanym; gracze po lewej i prawej oddają po jednej karcie pasującego materiału budowlanego (jak nie mają, to mówią: „Na chwałę Rzymu”); gracz wykonujący akcję zabiera swoje karty. Przy możliwości większej ilości akcji legionisty, gracz może żądać dowolnej kombinacji materiałów budowlanych, spośród tych, które posiada na ręce. Może również żądać duplikatów tego samego materiału, jeżeli posiada go na „ręce”. Ilość kart na „ręce” zawsze jest jawna!

Gra może się skończyć w następujących sytuacjach: gdy skończą się karty rozkazów w talii (ilość kart w talii jest jawna – istnieje możliwość liczenia ich), gdy gracz kładąc fundament zabierze ostatni bliski plac budowy, gdy zostanie zbudowany budynek Katakumby, gdy gracz posiadający Forum posiada każdy rodzaj klienta w swojej klienteli i każdy rodzaj materiału budowlanego w swoim składzie budowlanym, gdy w wyniku przekupstwa, bądź zastraszenia wszyscy gracze zgodzą się poddać partię. Wtedy gra jest przerywana natychmiastowo – nie kończy się rundy, nawet jak pozostaną niewykorzystane akcje.

Gdy ktoś zbuduje Forum i w przypadku poddania partii zwycięzca jest znany od razu.

Gdy koniec gry nastąpił w wyniku innych przesłanek niż powyższe, wtedy liczy się punkty: 1 punkt zwycięstwa za każdy punkt wpływów, suma wartości materiałów budowlanych zgromadzonych w skarbcu, premie kupieckie (patrz niżej), dodatkowe punkty wynikające z funkcji niektórych ukończonych obiektów.

Na końcu gry dla każdego rodzaju materiału budowlanego przeznaczana jest premia kupiecka warta dodatkowe 3 punkty zwycięstwa. Otrzymuje ją gracz, który zgromadził najwięcej materiałów budowlanych danego rodzaju. W przypadku remisu nikt nie otrzymuje danej karty premii.

Zwycięża gracz, który zdobył najwięcej punktów zwycięstwa. W przypadku remisu wygrywa ten, kto ma więcej kart na ręce.

Wariant klasyczny zawiera następujące zmiany: przygotowując karty rozkazów wyszukać 3 karty Plac miejski i zastąpić kartami Plac miejski z napisem „wariant klasyczny”, do składania petycji potrzeba trzech takich samych kart.

Podsumowanie

Jest to przepięknie wydana gra strategiczna. Po przebrnięciu przez instrukcję staje się bardzo łatwa do wytłumaczenia. W grze tworzy się kombinacje kart, a niektóre z nich są zabójcze dla innych. Czym dłużej się w nią gra i ma się lepsze rozeznanie w kartach, tym łatwiej skupić się na zbieraniu „kombosowych” zestawów kart. Jedna rozgrywka trwa około 120-240 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– płynność rozgrywki,
– piękne wykonanie,
– czym więcej się w nią gra, tym więcej wymaga myślenia,
– tworzenie kombinacji kart,
– bardzo dobrze opisane karty budynków w instrukcji.

Minusy:
– niekiedy jest się otoczonym przez „stosy” kart,
– karty kończące grę przed czasem,
– niektóre kombinacje kart powodują zdecydowaną przewagę nad resztą graczy,
– dłuższa niż się wydaje
– pudełko mogłyby być mniejsze.

Ogółem8,53
Grywalność: 9/10
Interakcja: 8/10
Decyzyjność: 8/10
Składniki gry: 10/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Trudność: 6/10

Reklamy
 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu Listopad 7, 2013 w Gry dla 2 osób, Gry karciane

 

Tagi:

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: