RSS

Archiwum kategorii: Gry kooperacyjne

Futbol Ligretto

Futbol Ligretto to imprezowa gra karciana. Gracze starają się jak najszybciej strzelić gola drużynie przeciwnej. Grę stworzył Reiner Stockhausen. Została wydana w wersji polskiej przez EGMONT. Można w nią grać od 2 do 8 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: karty, gwizdek i instrukcję.

Karty nie budzą zastrzeżeń. Grafiki są czytelne i dobrze dopasowane do gry.

Gwizdek jest donośny, ale nie zawsze przydaje się do gry. Traktowany jest raczej jako gadżet.

Instrukcja napisana jest dobrze i zwięźle. Po jej przeczytaniu spokojnie można zacząć grać.

Wymiary pudełka: długość – 9,5 cm, szerokość – 9,5 cm, wysokość 6 cm. Karty mieszczą się tylko bez koszulek.

Cel gry

Każda z drużyn stara się strzelić przeciwnikom jak najszybciej gola. Rozgrywka trwa, aż jedna z drużyn zdobędzie 5 goli.

Rozgrywka

Stos kart danej drużyny dzieli się w zależności od ilości graczy. W rozgrywce na dwie osoby każdy z graczy ma swój stos kart i wykłada przed sobą karty na 3 stosy. W wariancie na 4, 6 i 8 osób każdy wykłada przed sobą po 3 stosy. W wariancie na 3 graczy jeden tworzy przed sobą 4 stosy, a pozostali po 2 stosy. W wariancie na 5 osób w drużynie trzyosobowej każdy tworzy po 2 stosy, a w dwuosobowej po 3 stosy. W rozgrywce na 7 osób drużyna czteroosobowa tworzy przed sobą po 2 stosy, a trzyosobowa po 3 stosy.

Każdy z graczy trzyma swój plik kart w jednej ręce tak, aby nikt nie widział zawartości kart. Drugą ręką gracze będą wykładali karty. Na sygnał rozpoczęcia gry każdy wykłada przed sobą karty dzieląc je na odpowiednią liczbę stosów. Wymiana na boisku zacznie się, gdy któryś z graczy znajdzie bramkarza swojej drużyny (Artur lub Iker).

Gracze kontynuują grę wykonując następujące działania: wykładają karty z pliku trzymanego w dłoni i umieszczają je na dowolnym swoim stosie, podają lub odbierają piłkę poprzez umieszczenie odpowiedniej karty na boisku.

Gracz może wykładać na boisko wyłącznie karty znajdujące się na wierzchu swoich stosów. Tym samym zabronione jest: wykładanie kart bezpośrednio z pliku trzymanego w dłoni i kart znajdujących się w środku stosów. Jeżeli któremuś z graczy skończy się plik kart w ręce, to zbiera karty ze stołu, tasuje je, wykłada 3 karty, tworząc 3 stosy, po czym kontynuuje grę.

Każda karta posiada następujące informacje: zawodnik przy piłce, zawodnicy którzy mogą odebrać piłkę lub otrzymać podanie (na czerwono reprezentanci Polski, na biało zawodnicy drużyny Reszty Świata).

Sytuację na boisku wskazuje ostatnio wyłożona karta. Każda kolejna umieszczana jest na wcześniej wyłożonych. W sytuacji, gdy padnie gol (karta zawodnika z golem) rozgrywka jest przerywana. Karta z bramką odkładana jest na bok i pozostaje tam do końca gry. Karty znajdujące się na środku są rozdzielane. Po przetasowaniu stosów karty rozdaje się ponownie i gra toczy się od początku.

Czasami może się zdarzyć, że nie będzie możliwości zagrania odpowiedniej karty, gdyż wszystkie znajdują się już na boisku. Wtedy – po wcześniejszym porozumieniu się stron – rozdaje się wszystkie karty (poza ostatnią) i rozgrywka toczy się dalej.

Jako, że piłka nożna to gra zespołowa, to gracze tworzący drużynę muszą sobie pomagać. W związku z tym możliwe jest wykrzykiwanie imion zawodników mogących włączyć się do akcji.

Grę wygrywa drużyna, która jako pierwsza zdobędzie 5 goli.

Podsumowanie

Jest to szybka i emocjonująca gra imprezowa. Liczy się w niej spostrzegawczość. Jest prosta do wytłumaczenia. Gra nabiera rumieńców przy większej ilości osób. Jedna rozgrywka trwa około 15-20 minut.

Plusy:
– szybkość rozgrywki,
– niesamowicie wciąga,
– emocjonująca
– chęć zrewanżowania się innym,
– możliwość gry w 8 osób.

Minusy:
– potrzeba twardej powierzchni na rozłożenie stosu,
– średnia jakość kart,
– zbędny gwizdek,
– słabe pudełko.

Ogółem: 8,13
Grywalność: 10/10
Interakcja: 9/10
Decyzyjność: 6/10
Składniki gry: 7/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Trudność: 2/10

 

Tagi:

Pandemic

Pandemic to gra kooperacyjna o tematyce medycznej. Gracze mają za zadanie wynalezienie szczepionek na szerzące się na całym świecie choroby. Grę stworzył Matt Leacock. Została wydana w wersji polskiej przez Albi. Można w nią grać od 1 do 4 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę, instrukcję, pionki dla graczy, żetony (szczepionek, infekcji, pandemii), stacje badawcze, znaczniki chorób oraz karty (infekcji, ról, pomocy i do gry).

Plansza wykonana jest solidnie. Grafika przedstawia Świat. Jest miejsce na karty oraz na wszystkie znaczniki. Elementy wykonane są na dobrym poziomie. Karty są dobrej jakości i wpasowują się w klimat gry.

Instrukcja napisana jest przystępnie. Po jej przeczytaniu spokojnie można zacząć grać. Nie budzi większych wątpliwości.

Wymiary pudełka: długość – 30 cm, szerokość – 22 cm, wysokość 4,5 cm. W środku znajduje się wypraska. Karty zmieszczą się z koszulkami, wszystkie części gry mają swoje miejsce.

Cel gry

Wszyscy gracze wcielają się w zespół medyczny, który ma na celu pokonanie czterech wielkich chorób szerzących się na całym świecie (cholera, dur brzuszny, SARS i wąglik). Do wyboru jest jedna z pięciu ról – badacz, dyspozytor, ekspert operacyjny, medyk i naukowiec – każda ma swoje indywidualne cechy, które mogą zdecydowanie pomóc w pokonaniu przeciwności. Wszyscy gracze starają się jak najlepiej współpracować ze sobą, aby wynaleźć szczepionki na wszystkie choroby. Poziom rozgrywki zróżnicowany jest na trzy poziomy – w zależności od ilości kart epidemii będących w rozgrywce.

Rozgrywka

Gracze wykonując swoje akcje mogą: ruszać się z miasta do miasta, przekazywać karty pomiędzy sobą, budować stacje badawcze, zmniejszać zakażenie na danym terytorium lub wynajdować szczepionkę. Sam ruch może być wykonywany na jeden z czterech możliwych sposobów – do sąsiedniego miasta, do miasta przedstawionego na karcie do gry, do dowolnego miasta (przy zagraniu karty do gry symbolizującej miasto, w którym stoi pionek gracza), albo przesuwanie się pomiędzy miastami, gdzie znajdują się stacje badawcze. Gracze mogą również pominąć akcję.

W swojej turze gracz, po wykonaniu akcji, dobiera 2 karty, a następnie zaczyna się ostatnia faza ruchu. Polega ona na dobraniu kart infekcji (takiej ilości jaka jest przedstawiona na torze poziomu infekcji). Ciągłe rozprzestrzenianie się chorób zmusza graczy do nieustannego planowania, który region należy „leczyć” w pierwszej kolejności.

Poprzez zbieranie kart danych miast można wynaleźć szczepionkę w mieście danego koloru, gdzie stoi stacja badawcza – trzeba odrzucić 5 kart tego samego koloru (naukowiec może wynajdować szczepionkę „płacąc” tylko 4 karty).

Gracze muszą też walczyć z czasem. Wynika to z faktu, że przegrywają całą rozgrywkę, gdy skończą się karty do gry. Może się też zdarzyć, że dzięki niekorzystnemu układowi chorób na świecie będzie wybuchała pandemia – jeżeli wybuchnie ich osiem, to gracze przegrywają. Należy także uważać na znaczniki chorób – jeżeli zabraknie ich i nie będzie można już ich dołożyć również oznacza to przegraną.

W trakcie gry wszyscy zmuszeni są do ciągłego podejmowania decyzji. Każda z nich może mieć kluczowe znaczenie dla końcowego wyniku. Gra trzyma w napięciu do samego końca.

Podsumowanie

Grę można polecić każdemu. Jej zaletą jest to, że dobrze się skaluje. Zarówno grając samemu, jak i w 4 osoby będzie tyle samo zabawy. Klimat gry oddaje ciągłą walkę z chorobami i upływającym czasem. Jest to bardzo dobra pozycja na wciąganie nowych osób w świat planszówek. Jedna rozgrywka trwa około 45-60 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– płynność rozgrywki,
– przekonywanie innych do wspólnej strategii,
– walka w grupie z przeciwnościami losu,
– dobrze się skaluje (zarówno dobra dla 1, jak i dla 4 osób),
– wykonanie.

Minusy:
– układy ról mogą wpływać na trudność rozgrywki,
– mogłoby być więcej ról,
– trzeba uważać, aby jeden gracz nie „przejął” całej rozgrywki,
– brakuje polskiego miasta.

Ogółem: 8,01
Grywalność: 9/10
Interakcja: 8/10
Decyzyjność: 6/10
Składniki gry: 8/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Trudność: 5/10

 

Tagi: