RSS

Archiwa tagu: Albi

Party Alias

Party Alias to gra imprezowa, w której gracze wyjaśniają pozostałym znaczenie słów. Została wydana w wersji polskiej przez Albi. Można w nią grać od 4 graczy.

Party Alias

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę z ruletką, pionki do gry, karty (ze słowami, VIP, rymami, pantomimą, abecadłem i przeglądowe), klepsydrę i instrukcję.

Plansza jest dobra jakościowo. Znajdują się na niej pola z punktami, ruletka i miejsca na karty.

Karty do gry są standardowe. Dzielą się na karty ze słowami, znanymi postaciami, rymami, pantomimą i abecadłem. Na każdej znajduje się kilka haseł.

Klepsydra jest nie za duża i wygodna w użyciu.

Pionki są dobre jakościowo.

Instrukcja jest zwięzła i przejrzysta. Wszystko jest dobrze wytłumaczone. Po jej przeczytaniu od razu można zacząć grać.

Wymiary pudełka: długość – 25 cm, szerokość – 25 cm, wysokość 6 cm. W środku znajduje się wypraska, w której mieszczą się wszystkie karty razem z koszulkami. Nie ma żadnych problemów z chowaniem elementów gry.

Cel gry

Gracze starają się zgadnąć skojarzenia podawane przez narratora. Wygrywa drużyna, której pionek jako pierwszy znajdzie się na mecie.

Rozgrywka

Na początku gracze dzielą się na drużyny – w każdej musi być co najmniej po dwie osoby. Następnie wybierają swój pionek. Później drużyna z najmłodszym z graczy kręci premiową ruletką – pole, od którego drużyna rozpocznie grę. Drużyna wybiera jednego członka, który będzie miał za zadanie opisać (pokazać) słowa. Opisywane słowo musi mieć ten sam numer, jak pole, na którym stoi pionek danej drużyny (od 1 do 8).

Pola dzielą się na: czarne (wyjaśnianie słów – karty z konfetti), białe (znajdź właściwy rym!), niebieskie (pokazanie słowa za pomocą pantomimy – nie wolno się odzywać), czerwone (opisanie VIP’a), żółte (20 rzeczowników zaczynających się na daną literę) oraz tęczowe (wykonanie jednego zadania określonego przez drużynę z najsłabszym wynikiem).

Słowa należy odgadnąć w identycznej formie, jak opisano na karcie. Gdy opisywane jest pojęcie złożone z dwóch słów, można używać jednego z nich po jego wcześniejszym odgadnięciu. Dopuszczalne jest opisywanie antonimów. Nie wolno mówić w językach obcych, ani wskazywać żadnych rzeczy. Każda drużyna ma określony czas na wykonanie swojego bieżącego zadania – odmierza go klepsydra.

Liczba odgadniętych słów, to liczba punktów, o ile przesuwa się pionek na planszy. Na polach premiowych (bez czarnych) przy odgadnięciu wszystkich kart można dodatkowo zakręcić promocyjną ruletką (1, 2 lub 3 dodatkowe punkty).

Podsumowanie

Gra jest łatwa do wytłumaczenia i sprawia wiele śmiechu. Dobrze sprawdza się przy większych, luźnych spotkaniach. Zasady są banalne i pozwalają na szybkie rozpoczęcie rozgrywki. W grze ogromną rolę odgrywa wyobraźnia narratora i zdolność kojarzenia danych podpowiedzi przez osoby zgadujące. Jest to dobra gra imprezowa. Jedna rozgrywka trwa około 30-40 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– ogromna ilość kart,
– pobudza wyobraźnię,
– płynność rozgrywki.

Minusy:
– rozgrywka zależy od wyobraźni współgraczy,
– utrudnieniem w grze jest sytuacja, gdy część graczy zna się lepiej ze sobą.

Ogółem: 7,40
Grywalność: 7/10
Interakcja: 7/10
Decyzyjność: 6/10
Składniki gry: 9/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Trudność: 7/10

Reklamy
 
 

Tagi:

Pandemic

Pandemic to gra kooperacyjna o tematyce medycznej. Gracze mają za zadanie wynalezienie szczepionek na szerzące się na całym świecie choroby. Grę stworzył Matt Leacock. Została wydana w wersji polskiej przez Albi. Można w nią grać od 1 do 4 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę, instrukcję, pionki dla graczy, żetony (szczepionek, infekcji, pandemii), stacje badawcze, znaczniki chorób oraz karty (infekcji, ról, pomocy i do gry).

Plansza wykonana jest solidnie. Grafika przedstawia Świat. Jest miejsce na karty oraz na wszystkie znaczniki. Elementy wykonane są na dobrym poziomie. Karty są dobrej jakości i wpasowują się w klimat gry.

Instrukcja napisana jest przystępnie. Po jej przeczytaniu spokojnie można zacząć grać. Nie budzi większych wątpliwości.

Wymiary pudełka: długość – 30 cm, szerokość – 22 cm, wysokość 4,5 cm. W środku znajduje się wypraska. Karty zmieszczą się z koszulkami, wszystkie części gry mają swoje miejsce.

Cel gry

Wszyscy gracze wcielają się w zespół medyczny, który ma na celu pokonanie czterech wielkich chorób szerzących się na całym świecie (cholera, dur brzuszny, SARS i wąglik). Do wyboru jest jedna z pięciu ról – badacz, dyspozytor, ekspert operacyjny, medyk i naukowiec – każda ma swoje indywidualne cechy, które mogą zdecydowanie pomóc w pokonaniu przeciwności. Wszyscy gracze starają się jak najlepiej współpracować ze sobą, aby wynaleźć szczepionki na wszystkie choroby. Poziom rozgrywki zróżnicowany jest na trzy poziomy – w zależności od ilości kart epidemii będących w rozgrywce.

Rozgrywka

Gracze wykonując swoje akcje mogą: ruszać się z miasta do miasta, przekazywać karty pomiędzy sobą, budować stacje badawcze, zmniejszać zakażenie na danym terytorium lub wynajdować szczepionkę. Sam ruch może być wykonywany na jeden z czterech możliwych sposobów – do sąsiedniego miasta, do miasta przedstawionego na karcie do gry, do dowolnego miasta (przy zagraniu karty do gry symbolizującej miasto, w którym stoi pionek gracza), albo przesuwanie się pomiędzy miastami, gdzie znajdują się stacje badawcze. Gracze mogą również pominąć akcję.

W swojej turze gracz, po wykonaniu akcji, dobiera 2 karty, a następnie zaczyna się ostatnia faza ruchu. Polega ona na dobraniu kart infekcji (takiej ilości jaka jest przedstawiona na torze poziomu infekcji). Ciągłe rozprzestrzenianie się chorób zmusza graczy do nieustannego planowania, który region należy „leczyć” w pierwszej kolejności.

Poprzez zbieranie kart danych miast można wynaleźć szczepionkę w mieście danego koloru, gdzie stoi stacja badawcza – trzeba odrzucić 5 kart tego samego koloru (naukowiec może wynajdować szczepionkę „płacąc” tylko 4 karty).

Gracze muszą też walczyć z czasem. Wynika to z faktu, że przegrywają całą rozgrywkę, gdy skończą się karty do gry. Może się też zdarzyć, że dzięki niekorzystnemu układowi chorób na świecie będzie wybuchała pandemia – jeżeli wybuchnie ich osiem, to gracze przegrywają. Należy także uważać na znaczniki chorób – jeżeli zabraknie ich i nie będzie można już ich dołożyć również oznacza to przegraną.

W trakcie gry wszyscy zmuszeni są do ciągłego podejmowania decyzji. Każda z nich może mieć kluczowe znaczenie dla końcowego wyniku. Gra trzyma w napięciu do samego końca.

Podsumowanie

Grę można polecić każdemu. Jej zaletą jest to, że dobrze się skaluje. Zarówno grając samemu, jak i w 4 osoby będzie tyle samo zabawy. Klimat gry oddaje ciągłą walkę z chorobami i upływającym czasem. Jest to bardzo dobra pozycja na wciąganie nowych osób w świat planszówek. Jedna rozgrywka trwa około 45-60 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– płynność rozgrywki,
– przekonywanie innych do wspólnej strategii,
– walka w grupie z przeciwnościami losu,
– dobrze się skaluje (zarówno dobra dla 1, jak i dla 4 osób),
– wykonanie.

Minusy:
– układy ról mogą wpływać na trudność rozgrywki,
– mogłoby być więcej ról,
– trzeba uważać, aby jeden gracz nie „przejął” całej rozgrywki,
– brakuje polskiego miasta.

Ogółem: 8,01
Grywalność: 9/10
Interakcja: 8/10
Decyzyjność: 6/10
Składniki gry: 8/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Trudność: 5/10

 

Tagi: